- गाणे शिकियांग, स्ल्कोर
हुआकियांगबेईच्या विकासादरम्यान, “शानझाई फोन्स” हा एक असा विषय बनला ज्याकडे दुर्लक्ष करणे शक्य नव्हते. केवळ २००७ सालीच, हुआकियांगबेई शानझाई फोन्सची विक्री १५ कोटी युनिट्सपर्यंत पोहोचली, जी त्या वर्षीच्या जगातील एकूण मोबाईल फोन उत्पादनाच्या एक-षष्ठांश होती. शानझाई फोन्सचा उदय आणि अस्त वेगाने झाला. यामुळे हुआकियांगबेईमधील लहानशा “एक-मीटरच्या काउंटर्स”मधून अनेक लक्षाधीश निर्माण झाले, पण त्याचबरोबर “शानझाई फोन्सचा राजकुमार” चेन जिनलिंगच्या दिवाळखोरी आणि मानसिक खच्चीकरणासारख्या दुःखद घटनाही घडल्या.

शानझाई फोनच्या घटनेची एक सकारात्मक बाजूही होती. त्यामुळे हुआकियांगबेईच्या 'मेकर कल्चर'ला (निर्माता संस्कृतीला) चालना मिळाली, आणि शेन्झेन हे 'हार्डवेअरचे सिलिकॉन व्हॅली' व 'उद्योजकतेचे नंदनवन' बनले. यातूनच मेझू, जी5, लाँगचीअर आणि ट्रान्सियन यांसारख्या स्थानिक मोबाईल फोन ब्रँड्सचा जन्म झाला. अनेक अर्थांनी, ही घटना 'हुआकियांगबेई मेकर स्पिरिट' आणि 'शेन्झेन उद्योजकतेच्या भावनेचा' पाया बनली.

मात्र, त्या काळी शानझाई फोन उद्योग हा सरकारच्या बौद्धिक संपदा संरक्षण, पेटंट जागरूकता आणि ब्रँड विकासाच्या धोरणांशी संघर्ष करत होता. परिणामी, तो बाजारपेठेची वाढ, तांत्रिक नवोपक्रम, सरकारी नियमन, आर्थिक विकास, व्यावसायिक नीतिमत्ता आणि कायदेशीर रचना यांच्या तिठ्यावर येऊन थांबला होता. संघर्ष आणि अपयश जवळजवळ अटळ बनले होते, म्हणूनच अधिकृत माध्यमे आणि अनेक अर्थतज्ज्ञांनी हुआकियांगबेईच्या शानझाई फोनवर क्वचितच चर्चा केली.

हार्वर्ड बिझनेस रिव्ह्यूसह प्रतिष्ठित माध्यमे आणि व्यावसायिक संस्थांनी विविध व्यवसाय विश्लेषण मॉडेल्सचा वापर करून मीडियाटेक आणि व्हाइट बॉक्स हँडसेट बाजाराच्या प्रकरणांचा अभ्यास केला आहे. यामध्ये SWOT विश्लेषण, पोर्टरचे पंच-शक्ती विश्लेषण, PESTEL विश्लेषण, VRIO विश्लेषण, मूल्य साखळी विश्लेषण, BCG मॅट्रिक्स विश्लेषण, अन्सॉफ मॅट्रिक्स विश्लेषण आणि विपणन मिश्रण विश्लेषण यांचा समावेश आहे.

हुआकियांगबेईचा एक दीर्घकाळचा साक्षीदार म्हणून, मी, किंगहेल्म आणि स्लकोर येथील साँग शिकियांग, मी जे पाहिले आणि अनुभवले ते वस्तुनिष्ठपणे आणि सत्यतेने नोंदवून, त्या काळातील हुआकियांगबेईचा खरा इतिहास पुनरुज्जीवित करण्याचा प्रयत्न करत आहे. सामाजिक-आर्थिक सिद्धांतांचा वापर करून, “हुआकियांगबेई शानझाई फोन” या घटनेमागील सखोल तर्काचे पद्धतशीरपणे विश्लेषण करण्याची आणि संधी व जलद आर्थिक वाढीने भरलेल्या त्या युगाला आदरांजली वाहण्याची माझी इच्छा आहे.


स्ल्कोरचे श्री. साँग यांच्या 'हुआकियांगबेई शानझाई फोन्सवरील संशोधन (भाग १)' या मागील लेखानंतर, या विभागात 'शानझाई'चा उगम, हुआकियांगबेई शानझाई फोन्सची तांत्रिक उत्क्रांती आणि या उद्योगातील दोन प्रमुख भरभराटीच्या कालखंडांवरील चर्चा पुढे सुरू आहे.

Ⅳ. हुआकियांगबेईचा संपत्तीचा चमत्कार
शेन्झेनच्या फुटीयान जिल्ह्यातील हुआकियांगबेई उपविभागात संपत्तीचे केंद्रीकरण आणि मोठ्या संख्येने लक्षाधीश व अब्जाधीश निर्माण होण्यासाठी सर्व अनुकूल परिस्थिती होती — “वेळ, स्थान आणि लोक” यांचा परिपूर्ण संयोग.

चीनच्या सुधारणा आणि खुल्या धोरणाच्या सुरुवातीला, जग तिसऱ्या मोठ्या जागतिक औद्योगिक हस्तांतरणाचा अनुभव घेत होते, ज्या दरम्यान औद्योगिक उत्पादनांचे उत्पादन युरोप, अमेरिका आणि चार आशियाई टायगर्सकडून चीनकडे स्थलांतरित झाले. ही “योग्य वेळ” होती. चीनच्या पहिल्या चार विशेष आर्थिक क्षेत्रांपैकी एक म्हणून, शेन्झेनला स्वतंत्र कायदेविषयक अधिकार, अत्यंत लवचिक धोरणे आणि हाँगकाँग — “पूर्वेकडील मोती” — जवळ असलेले मोक्याचे भौगोलिक स्थान लाभले होते. त्याचबरोबर ते आग्नेय आशियाच्याही जवळ होते, जिथे अनेक परदेशी चिनी व्यावसायिक समुदाय राहत होते. हे “योग्य ठिकाण” होते. दरम्यान, चीनभरातून मोठ्या संख्येने स्थलांतरित कामगार शेन्झेनमध्ये दाखल झाले. त्यांनी प्राथमिक शिक्षण घेतले होते, ते मेहनती आणि शिस्तप्रिय होते, आणि त्यांनी तुलनेने कमी वेतन व लाभ स्वीकारले होते, ज्यामुळे मजुरीचा खर्च कमी होता. हे “योग्य लोक” होते.

हुआकियांगबेई हे लोक, वस्तू आणि पैसा या ‘तीन विपुलते’साठी प्रसिद्ध होते. आपल्या वैभवाच्या शिखरावर असताना, हुआकियांगबेईमध्ये ६०,००० हून अधिक लहान आणि मध्यम आकाराचे उद्योग आणि ४०,००० स्वयंरोजगारित व्यवसाय होते, ज्यात अंदाजे ५,००,००० रोजंदारी कामगार आणि व्यापारी होते. सुट्ट्यांमध्ये, पर्यटकांची गर्दी ८,००,००० पेक्षा जास्त होत असे आणि व्हॅनगार्ड डिपार्टमेंट स्टोअर व विमेन्स वर्ल्डसारख्या मॉल्समध्ये प्रवेश करण्यासाठी खरेदीदारांना अनेकदा रांगेत उभे राहावे लागत असे.

हुआकियांगबेईमधील वार्षिक व्यवहारांचे प्रमाण ३०० अब्ज आरएमबी पेक्षा जास्त झाले. केवळ एका मीटर काउंटरच्या जागेसाठी हस्तांतरण शुल्क ३,००,००० आरएमबी पर्यंत पोहोचू शकत होते, तर एसईजी प्लाझामधील प्रमुख किरकोळ जागांची विक्री प्रति चौरस मीटर ३,००,००० आरएमबी इतक्या दराने होत होती. व्हॅनगार्ड डिपार्टमेंट स्टोअरचे व्यावसायिक क्षेत्र केवळ ३,००० चौरस मीटर असूनही, त्याचा दैनंदिन महसूल एकदा ३० लाख आरएमबी पर्यंत पोहोचला होता, ज्यामुळे प्रति चौरस मीटर विक्रीच्या बाबतीत ते जगातील सर्वाधिक कामगिरी करणाऱ्या किरकोळ जागांपैकी एक बनले. ३० वर्षांच्या कालावधीत, हुआकियांगबेईचे आर्थिक उत्पादन २ अब्ज आरएमबी पेक्षा कमी वरून ३०० अब्ज आरएमबी पर्यंत वाढले, ज्यामुळे पूर्वीच्या "शांगबू औद्योगिक क्षेत्राचे" "चीनच्या क्रमांक १ इलेक्ट्रॉनिक्स स्ट्रीट" मध्ये रूपांतर झाले. फुटियान जिल्ह्यातील हुआकियांगबेई उपविभागाचा जीडीपी अखेरीस शेन्झेनच्या सर्वात प्रसिद्ध आर्थिक केंद्रांपैकी एक असलेल्या नानशान जिल्ह्यातील युहाई उपविभागाच्या जीडीपीशी बरोबरी करू लागला.

शेन्झेन इलेक्ट्रॉनिक्स चेंबर ऑफ कॉमर्सचे श्री. चेंग यिमू हे हुआकियांगबेईच्या इतिहासाचे साक्षीदार आहेत. त्यांच्या मते, हुआकियांगबेई हे मूळतः शेन्झेनच्या इलेक्ट्रॉनिक माहिती उद्योगाचे केंद्र होते. त्या वेळी, हुआकियांगबेई ज्या शांगबू औद्योगिक क्षेत्रात वसलेले आहे, तिथे हुआकियांग सान्यो टीव्ही, एसईडी फिलिप्स, जिंगहुआ इलेक्ट्रॉनिक्स, एसईजी हिताची आणि हुआकियांग इलेक्ट्रॉनिक्स फॅक्टरी यांसारखे अनेक प्रसिद्ध इलेक्ट्रॉनिक्स कारखाने आणि सरकारी संलग्न संस्था एकत्र आल्या होत्या.

चीन जागतिक व्यापार संघटनेत (WTO) सामील झाल्यानंतर, मुख्य भूभाग असलेला चीन वेगाने "जगाचा कारखाना" बनला. इलेक्ट्रॉनिक्स आणि माहिती उद्योगात प्रचंड वाढ झाली, आणि SEG व हुआकियांग सारख्या दिग्गजांच्या जोरावर, हुआकियांगबेई झपाट्याने "चीनचा क्रमांक १ इलेक्ट्रॉनिक्स स्ट्रीट" म्हणून उदयास आला.

त्याच वेळी, कठोर सरकारी नियमांच्या आवाक्याबाहेर असलेल्या क्षेत्रांमध्ये, काळ्या बाजाराच्या सामर्थ्याने आर्थिक चमत्कारही घडवले. शानझाई फोनची पुरवठा साखळी पर्ल रिव्हर डेल्टामध्ये शांतपणे विकसित झाली आणि अखेरीस हुआकियांगबेईमध्ये एका शक्तिशाली औद्योगिक शक्तीमध्ये रूपांतरित झाली. उदरनिर्वाहासाठी हुआकियांगबेईमध्ये आलेले अनेक बाहेरील लोक जुन्या नियमांना आव्हान देण्यास आणि विघटनकारी नवकल्पना स्वीकारण्यास तयार होते.

हुआकियांगबेईच्या मुक्त-बाजार परिसंस्थेचा उदय हा मूलतः संसाधनांचा इष्टतम वापर करण्याची आणि औद्योगिक नवोपक्रमाला चालना देण्याची प्रक्रिया होती. अगदी लहानशा ‘एक-मीटरच्या काउंटर’मधून व्यवसाय करणारे काही छोटे व्यावसायिक हळूहळू पहिले ‘हुआकियांगबेई मेकर्स’ म्हणून ओळखले जाऊ लागले. या परिसराच्या अद्वितीय व्यवसाय मॉडेलने आणि नफा-वाटपाच्या संस्कृतीने महत्त्वाकांक्षी नवोदितांना प्रयोग करण्यास, स्पर्धा करण्यास आणि नवनिर्मिती करण्यास प्रोत्साहन दिले. ‘जे निषिद्ध नाही ते करून पाहता येत होते’ अशा वातावरणात, हुआकियांगबेईने स्वतःच्या वैभवाचे युग निर्माण केले.

अनेक लोक वारंवारच्या अपयशातून आणि तीव्र व्यावसायिक स्पर्धेतून अधिक कणखर बनले आणि अखेरीस सुप्रसिद्ध उद्योजक झाले. हीच आहे ‘हुआकियांगबेई संस्कृती’, जिचा सारांश स्ल्कोर आणि किंगहेल्मचे श्री. साँग यांनी मांडला आहे — ही एक अशी संस्कृती आहे जी नवोन्मेष, जोखीम पत्करणे, लवचिकता आणि व्यवहारवाद यांवर आधारित आहे.

माध्यम रणनीतीकार वांग झिगांग एकदा म्हणाले होते, “देव सैतानाला मुक्त करतो, पण सैतान स्वर्ग निर्माण करतो.” हे ‘अनपेक्षित परिणाम’ या समाजशास्त्रीय सिद्धांताला प्रतिबिंबित करते, ज्यामध्ये एका गुंतागुंतीच्या आणि बदलत्या सामाजिक वातावरणात, मूळ हेतू ‘अ’ अखेरीस पूर्णपणे वेगळ्या परिणामा ‘ब’ कडे नेतो.

याचे एक सुप्रसिद्ध उदाहरण म्हणजे सिल्डेनाफिल. हे मूळतः उच्च रक्तदाब आणि हृदयविकाराच्या उपचारांसाठी विकसित केले गेले होते, परंतु नंतर पारंपारिक चिनी समजुतीनुसार स्तंभन दोषावर उपचार करण्यासाठी आणि मूत्रपिंडाचे आरोग्य सुधारण्यासाठी प्रसिद्ध झाले. हा सिद्धांत हुआकियांगबेई शानझाई फोन उद्योगाने निर्माण केलेल्या संपत्तीच्या चमत्काराचे स्पष्टीकरण देण्यास देखील मदत करू शकतो.

आता, आरोग्याला ‘पूरक’ उपाय देण्याच्या चिनी सवयीबद्दल सर्वांना आणखी एक गंभीर पण गमतीशीर धडा देण्याचा मोह मला आवरता येत नाही. चिनी लोकांना प्रत्येक गोष्ट ‘वाढवायला’ खूप आवडते असे दिसते. पुरुष मूत्रपिंडे मजबूत करण्यावर लक्ष केंद्रित करतात, स्त्रिया रक्ताचे पोषण करण्यावर लक्ष केंद्रित करतात आणि अनेक घरांमध्ये त्यांच्या ड्रॉवरमध्ये लियुवेई दिहुआंग गोळ्या आणि वुजी बैफेंग गोळ्यांसारखी पारंपरिक औषधे ठेवलेली असतात. पाण्याच्या ग्लासात अनेकदा गोजी बेरी, लाल खजूर किंवा कॅशियाच्या बिया भरलेल्या असतात.

मुलांना अतिरिक्त शिकवणीची गरज असते, प्रोग्रामर्सना अधिक झोपेची गरज असते आणि वृद्ध लोक फ्रिजमध्ये ठेवण्यासाठी मोफत अंडी घेण्यासाठी दररोज सुपरमार्केटमध्ये धावपळ करतात. असे वाटते की, कोणत्यातरी 'पूरका'शिवाय लोक मानसिकदृष्ट्या अस्वस्थ आणि शारीरिकदृष्ट्या कमजोर होतात.


चीनच्या मोबाईल फोन उद्योगाच्या सुवर्णकाळात, “झोंगहुआ कुओलियान” समूह — झेडटीई, हुआवे, कूलपॅड आणि लेनोवो — वगळता, इतर जवळपास प्रत्येक कंपनीचा हुआकियांगबेई शानझाई फोनशी एक गुंतागुंतीचा आणि अतूट संबंध होता.
त्या काळात हुआकिन, लाँगचीअर, हुईये, विंगटेक, युडे, हेडी, हायपाई आणि टिनो यांसारख्या ओडीएम कंपन्यांनी प्रचंड व्यवसाय उभारले आणि त्यांचे संस्थापक बहुतांशी अब्जाधीश बनले. जिओनी, जीफाईव्ह आणि ट्रान्सियन यांसारख्या मोबाईल फोन ब्रँड्सनी लिऊ लिरोंग, झांग झिक्सुए आणि झू झाओजियांग यांसारख्या व्यक्तींना अब्जावधी किंवा अगदी दशअब्ज युआनची संपत्ती कमावण्यास मदत केली.

‘शानझाई फोन’ सोल्यूशन्स पुरवून नफा कमावणारी शांघाय मोशांग ही कंपनी अधिकृतपणे शांघायमध्ये नोंदणीकृत होती, तरीही तिचा उत्पादन तळ आणि तांत्रिक परिसंस्था अजूनही हुआकियांगबेईशी घट्टपणे जोडलेली होती. मोबाईल फोनच्या बाह्य शैली आणि संरचनात्मक डिझाइनमध्ये विशेषज्ञ असलेल्या आर्टॉप आणि जियालान्तू यांसारख्या डिझाइन कंपन्यादेखील हुआकियांगबेईमध्येच स्थित होत्या. त्यांच्या पलीकडे, पुरवठा साखळीच्या विविध टप्प्यांवर असंख्य प्रभावशाली व्यक्ती दडलेल्या होत्या, ज्यांच्या संपत्तीच्या कथा हुआकियांगबेईशी जवळून जोडलेल्या होत्या.

माझा नेहमीच असा विश्वास राहिला आहे की, हुआकियांगबेईमध्ये अब्जाधीश निर्माण करणाऱ्या सर्व उद्योगांमध्ये, ‘शानझाई मोबाईल फोन’ची लाट सर्वाधिक क्षमतेने कार्यरत होती. याच युगाने हुआकियांगबेईला चीनभर आणि त्यापलीकडेही प्रसिद्ध केले, आणि संपत्ती निर्मितीच्या शिखरावर पोहोचवले.


२०१२ मध्ये, रिअल इस्टेटमध्ये काम करून जमवलेली माझी थोडीफार बचत घेऊन, मी नवीन संधींच्या शोधात हुआकियांगबेईला परत आलो. त्या वेळी हुआकियांगबेई उत्साहाने भारलेला होता. सुट्ट्यांमध्ये, मुख्य रस्ते गर्दीने खचाखच भरलेले असायचे. सायचे कोरियन हिट गाणे “गंगनम स्टाइल” रस्त्यांवर आणि गल्ल्यांमध्ये घुमत होते, तर “बीइंग अ वुमन फील्स ग्रेट” शेपवेअर अंतर्वस्त्रांच्या जाहिरातींनी भिंती भरलेल्या होत्या. दामू चाओशान बीफ हॉटपॉटचा आस्वाद घेतल्यानंतर, अनेक दुकानदार कराओकेसाठी “कूल पार्टी केटीवी” कडे जात असत आणि एकदा का वातावरण तापले की, सर्वजण सायच्या प्रसिद्ध “हॉर्स-रायडिंग डान्स” वर नाचू लागत.

हुआकियांगबेईच्या उच्चभ्रू व्यावसायिक वर्तुळात प्रवेश मिळवण्यासाठी, मी अनेकदा एका सभ्य गृहस्थासारखा पोशाख घालून, एक श्रीमंत आणि सुसंस्कृत यशस्वी उद्योजक असल्याचा आव आणत असे. मी माझ्या तिसऱ्यांदा वापरलेल्या बीएमडब्ल्यू गाडीतून फिरायचो, जिच्या डिक्कीत मुदत संपलेल्या माऊताईच्या बाटल्या ठेवलेल्या असत, आणि त्याचवेळी हुआकियांगबेईच्या महिला उद्योजकांना ‘कोंड्राटिएव्ह चक्र’ आणि ‘फिबोनाची सुवर्ण वक्र’ यांसारखे सिद्धांत उत्साहाने समजावून सांगायचो. याला अंतिम स्वरूप देण्यासाठी मी फॅन ली यांचे प्राचीन व्यावसायिक ज्ञान – “शिल्लक आणि तुटवडा मोजणे, नीतिमत्ता आणि नफा यांतील फरक ओळखणे” – याचीही जोड दिली. लोकांना जाणवू लागले की हुआकियांगबेईमध्ये अजूनही काही बुद्धिजीवी आहेत.

सुरुवातीला, हुआकियांगबेईमधील व्यावसायिक महिला सावध होत्या, त्यांना संशय होता की मी प्रशिक्षण अभ्यासक्रम, विमा, थेट विक्रीची उत्पादने किंवा कॉस्मेटिक सर्जरी सेवा विकत आहे. पण इंटिग्रेटेड सर्किट उद्योगाची वैशिष्ट्ये, मोठ्या प्रमाणावरील उत्पादन, पुरवठा साखळीची रचना, भू-राजकीय प्रभाव आणि 'साठ्याचे भांडार' तसेच उत्पादन आणि विक्री यांच्यातील एक महत्त्वाचा दुवा म्हणून हुआकियांगबेईची भूमिका यांसारख्या विषयांवर चर्चा करून, मी हळूहळू हुआकियांगबेईमध्ये वेगाने संपत्ती निर्माण करण्याची अनेक तत्त्वे सारांशित केली. कालांतराने, त्यांचा माझ्यावर विश्वास बसू लागला.

एका उद्योजिकेने माझ्या सैद्धांतिक मॉडेलचे अनुसरण केले, इलेक्ट्रॉनिक घटकांच्या व्यापारातून अमाप संपत्ती कमावली आणि स्वतःसाठी एक बेंटले गाडी विकत घेतली. नंतर तिने मला भेट म्हणून बेंटले कारचे एक मॉडेल दिले — स्पष्ट सांगायचे तर, ती बेंटले कारची एक छोटी प्रतिकृती होती, बेंटलेची महिला विक्री प्रतिनिधी नव्हे, त्यामुळे गैरसमज करून घेऊ नका. त्या क्षणी, मला शांतपणे जाणवले: या वेळी हुआकियांगबेईला परत येण्याचा निर्णय अगदी योग्य होता.


हुआकियांगबेईने संपत्ती निर्मितीच्या अनेक लाटा अनुभवल्या आहेत, जिथे अगदी 'वन-मीटर काउंटर' दुकानदारांच्या पत्नींनाही त्याच्या नशिबाच्या प्रवासाची एक झलक मिळाली. १९८० च्या दशकात, येथे आयात केलेला इलेक्ट्रॉनिक 'जंक' होता; १९९० च्या दशकात, एमपी३, एमपी४ आणि कॉम्प्युटर असेंब्ली; आज, ३सी डिजिटल उत्पादने आणि ट्रेंडी इलेक्ट्रॉनिक गॅझेट्स आहेत. अलिकडच्या वर्षांत कॅपॅसिटर, रेझिस्टर, मॉसफेट आणि मेमरी चिप्सचा तुटवडा; टेक्सास इन्स्ट्रुमेंट्स (टीआय), सिलान्स आणि एसटीमायक्रोइलेक्ट्रॉनिक्स सारख्या ब्रँड्सची प्रचंड मागणी; आणि थायलंडमधील पूर, जपानमधील भूकंप आणि अमेरिका-चीन शुल्क संघर्ष यांसारख्या घटनांमुळे निर्माण झालेला व्यत्यय दिसून आला आहे — या सर्वांमुळे हुआकियांगबेईच्या मालकांना आणि त्यांच्या पत्नींना मोठा नफा कमावण्यात मदत झाली.

हुआकियांगबेईमध्ये पहिले मोठे यश मिळाल्यानंतर, या उद्योजकांनी आपले व्यवसाय वाढवत आणि मजबूत करत ठेवले. हाओन ऑप्टिक्सचे वांग ली, हान्स लेझरचे गाओ युनफेंग, इव्होक इंटेलिजेंटचे चेन झिली, जियांगबोलॉन्गचे काय हुआबो, किंगहेल्म अँड स्लकोरचे साँग शिकियांग, इंटरलिंगचे वांग लाओबाओ आणि मेइलॉन्गचे चेन हैशेंग यांसारख्या व्यक्तींनी आपापल्या उद्योगांमध्ये स्वतःचे वेगळे स्थान निर्माण केले आहे. धाडस, नावीन्य, लवचिकता आणि व्यवहार्यता या संस्कृतीच्या प्रेरणेने, हुआकियांगबेईमधील प्रत्यक्ष अनुभवातून ते सशक्त झाले.

५. हुआकियांगबेई मोबाईल फोन विशेष बाजारपेठा

हुआकियांगबेईचे व्यावसायिक क्षेत्र प्रामुख्याने तीन प्रमुख विभागांनी बनलेले आहे: दैनंदिन ग्राहक खरेदीची ठिकाणे, 'इलेक्ट्रॉनिक्स स्ट्रीट' आणि विशेष बाजारपेठा. माओये, रेनबो, ड्रीम्स-ऑन आणि ९स्क्वेअर यांसारखी डिपार्टमेंट स्टोअर्स आणि शॉपिंग मॉल्स अर्ध्या तासाच्या राहण्याच्या परिसरातील ग्राहकांना सेवा देतात. 'इलेक्ट्रॉनिक्स स्ट्रीट' हे हुआकियांग इलेक्ट्रॉनिक्स मार्केट, एसईजी प्लाझा, न्यू एशिया आणि मेट्रोपोलिस इलेक्ट्रॉनिक्स सिटी यांच्याभोवती केंद्रित आहे. विशेष बाजारपेठांमध्ये परदेशी व्यापारातील कपडे, घड्याळे, सुरक्षा उत्पादने, कॉम्प्युटर मॉल्स, दूरसंचार आणि भेटवस्तू यांसारख्या क्षेत्रांचा समावेश होतो, ज्यात ५० हून अधिक बाजारपेठा आहेत, ज्या त्यांच्या शिखरावर असताना ५०,००० चौरस मीटरपेक्षा जास्त क्षेत्रफळाच्या होत्या.

असे म्हटले जाते की, टेन्सेंटची स्थापना करण्यापूर्वी पोनी मा यांनी सुरुवातीला हुआकियांगबेईमध्ये संगणक एकत्र जोडण्याचे काम केले होते आणि मेझूचे हुआंग झांग एकेकाळी तिथे एमपी३ प्लेयर्स विकायचे. त्या वेळी, हुआकियांगबेईमध्ये मोबाईल फोन आणि संबंधित उत्पादनांसाठी अनेक प्रमुख बाजारपेठा होत्या: हुआकियांग रोडवरील युआनवांग डिजिटल सिटी, हुआफा नॉर्थ रोडवरील मिंगटोंग मोबाईल ॲक्सेसरीज मार्केट, आणि शेनान रोडच्या दक्षिण बाजूला असलेल्या हुआकेन बिल्डिंगच्या तळमजल्यावर (१-३) असलेले टोंगटियांडी, लोंगशेंग आणि फेयांग टाइम्स मार्केट्स, जे तुलनेने लहान आकाराचे होते. हुआकियांगबेईच्या “पुढच्या बाजूला दुकान, मागच्या बाजूला कारखाना” या मॉडेलने देशभरातील लहान घरगुती उपकरणे आणि ३सी डिजिटल उत्पादनांच्या उत्पादकांना, देशव्यापी आणि जागतिक विक्री वाहिन्यांसोबत एकत्र आणले. पुरवठा साखळी आणि वितरण नेटवर्कचे हे एकत्रीकरण एक प्रमुख केंद्र बनवते आणि हीच हुआकियांगबेईची मुख्य स्पर्धात्मक शक्ती आहे.


त्या वेळी, हुआकियांगबेईमधील युआनवांग डिजिटल सिटीचे पहिले ते तिसरे मजले जवळजवळ पूर्णपणे शानझाई मोबाईल फोन विकणाऱ्या दुकानांनी भरलेले होते. आज, दुसऱ्या आणि तिसऱ्या मजल्यांच्या कोपऱ्यांमध्ये फक्त काही मोजकेच काउंटर शिल्लक आहेत, परंतु अनेक जुन्या व्यापार पद्धती अजूनही जपल्या गेल्या आहेत. साधारणपणे, एक मीटर रुंद दुकानाच्या काचेच्या काउंटरवर, उपलब्ध फोन मॉडेल्स, वैशिष्ट्ये आणि किमतींची यादी असलेली एक किंवा दोन लॅमिनेटेड A4 शीट्स असत. सौद्यांची वाटाघाटी थेट काउंटरवरच केली जात असे, तर सुरक्षेची खात्री करण्यासाठी मोठ्या प्रमाणात होणारी डिलिव्हरी वेगवेगळ्या ठिकाणी आयोजित केली जात असे.

युआनवांग डिजिटल सिटीमध्ये प्रामुख्याने तस्करी केलेले हाँगकाँग-व्हर्जन आणि यूएस-व्हर्जन फोन, तसेच पुनर्नवीकृत उपकरणे विकली जात असत. पुनर्नवीकृत ब्रँड्समध्ये प्रामुख्याने नोकिया, मोटोरोला, सॅमसंग आणि इतर प्रमुख आंतरराष्ट्रीय ब्रँड्सचा समावेश होता. दरम्यान, मिंगटोंग मोबाईल मार्केट, टोंगटियांडी मार्केट, लोंगशेंग मोबाईल मार्केट आणि फेयांग टाइम्स मार्केट यांसारखी बाजारपेठ प्रामुख्याने शानझाई फोन विकण्यात माहिर होती.

हुआकियांगबेईमध्ये जवळपास प्रत्येक प्रकारचा पुनर्नवीकृत फोन मिळत असे. साहजिकच, सर्व डिव्हाइस ओळख कोड आधीच बदललेले असत. जुळणारे फोन मदरबोर्ड आणि सुसंगत सॉफ्टवेअरसुद्धा सहज उपलब्ध होते. एकदा केसिंग आणि कव्हर पॅनेल बसवले की, तंत्रज्ञ डिव्हाइसवर सॉफ्टवेअर फ्लॅश करत, एक जलद कार्यात्मक चाचणी करत आणि फोन विक्रीसाठी तयार होत असे. एक लेदर केस आणि काही ॲक्सेसरीज जोडल्या की, ते उत्पादन मोठ्या प्रमाणात त्वरित बाजारात आणले जाऊ शकत असे.

प्रत्येक काउंटरमागे एक काळ्या बाजारातील पुरवठा साखळी उभी होती. उदाहरणार्थ, हाँगकाँगमध्ये मोबाईल फोन हुआकियांगबेईपेक्षा अनेकदा स्वस्त असल्यामुळे, त्यांची विविध मार्गांनी शेन्झेनमध्ये तस्करी केली जात असे. शातोउजियाओच्या चुंग यिंग रस्त्यावर — ज्याची एक बाजू हाँगकाँगची आणि दुसरी शेन्झेनची होती — हाँगकाँगच्या बाजूचे तस्कर ऑफ-रोड सायकलींच्या इनर ट्यूबमध्ये फ्लिप फोन लपवत असत. त्यानंतर त्या सायकलींवरून शेन्झेनमध्ये जाऊन ते फोन हुआकियांगबेईला पोहोचवून नफ्यात विकले जात असत. एका २६-इंची सायकलच्या इनर ट्यूबमध्ये २५ मोबाईल फोन लपवता येत असत.

नोकियासारख्या ब्रँड्सचे पुनर्नवीकृत फोन मदरबोर्ड विकसित देशांमधून गोळा करून विविध मार्गांनी गुप्तपणे चीनमध्ये आणले जात होते. दरम्यान, देशांतर्गत पुरवठा साखळीकडे फोन केसिंग, न्यूमेरिक कीपॅड आणि संबंधित ॲक्सेसरीजसाठी आधीपासूनच संपूर्ण व्यवस्था होती.

अर्थातच, काही दुकाने आणि व्यापारी फीचर फोन आणि ३सी डिजिटल उत्पादनांच्या स्पेअर पार्ट्समध्ये विशेषज्ञ होते, तर इतर दुरुस्ती आणि विक्रीनंतरच्या सेवेवर लक्ष केंद्रित करत होते. मला आठवतं की, झेडटीई (ZTE) फोन आणि फिलिप्स (Philips) फोनची विक्रीनंतरच्या दुरुस्तीची केंद्रे अनुक्रमे एसईजी सायन्स अँड टेक्नॉलॉजी पार्क आणि मॉडर्न विंडो बिल्डिंगमध्ये होती.

हुआकियांगबेईच्या “वन-मीटर काउंटर्स” मार्फत चालणाऱ्या व्यवसायाला पडद्यामागे एका विशाल विक्री जाळ्याचा आधार होता. संपूर्ण चीनभर पसरलेली वितरण आणि एजन्सीची माध्यमे होती, तसेच अनेक वर्षांपासून उभारलेली आंतरराष्ट्रीय व्यापार जाळीही होती. एक अनोखी गोष्ट म्हणजे “हुआकियांगबेई बॅकपॅकर्स” — जगभरातील खरेदीदार जे सोर्सिंग, खरेदी किंवा मोठ्या प्रमाणात खरेदीसाठी हुआकियांगबेईला येताना पाठीवर सॅक घेऊन येत असत. अनधिकृत आकडेवारीनुसार, त्याच्या ऐन गर्दीच्या काळात, दररोज तब्बल ७,००० परदेशी अभ्यागत वस्तू खरेदी करण्यासाठी, उत्पादनांची पाहणी करण्यासाठी किंवा घाऊक ऑर्डर देण्यासाठी हुआकियांगबेईला येत असत.

हुआकियांगबेईकडून मोठ्या प्रमाणात शानझाई फोन आणि इतर ३सी डिजिटल उत्पादने भारत, व्हिएतनाम, फिलीपिन्स, आफ्रिका आणि दक्षिण अमेरिका यांसारख्या देशांमध्ये आणि प्रदेशांमध्ये सातत्याने निर्यात केली जात होती. या विस्तृत विक्री जाळ्यामुळे, हुआकियांगबेईच्या ३सी डिजिटल उत्पादनांमागील एका संपूर्ण औद्योगिक साखळीच्या वाढीला चालना मिळाली, ज्यामध्ये दुरुस्ती सेवा, अपग्रेड, ॲक्सेसरीज आणि संबंधित सहाय्यक उद्योगांचा समावेश होता. ब्लूटूथ इअरफोन, मोबाईल फोन लेदर केसेस, स्क्रीन प्रोटेक्टर आणि रिफर्बिश्ड लॅपटॉप यांसारखी उत्पादने अधिकाधिक व्यापक झाली, तर सततच्या अपग्रेड आणि सुधारणांमुळे बाजारपेठ नवीनतम ट्रेंडनुसार अद्ययावत राहिली.

सुरुवातीच्या काळात, हुआकियांगबेई शानझाई फोनचा उत्पादन खर्च प्रति युनिट सुमारे ७०० ते ८०० आरएमबी होता, तर विक्री किंमत १,००० आरएमबी पेक्षा जास्त असू शकत होती. उत्पादन वाढल्याने खर्च आणखी कमी झाला आणि नफाही अधिक लक्षणीय झाला. तथापि, २०१२ च्या सुमारास, ॲपल आणि सॅमसंगच्या नेतृत्वाखाली उच्च श्रेणीचे स्मार्टफोन्स उदयास आले आणि हुआकियांगबेईच्या शानझाई फोनच्या पुरवठा साखळीला तांत्रिकदृष्ट्या गती राखण्यासाठी संघर्ष करावा लागला. अनेक कंपन्या केवळ कसाबसा आपला व्यवसाय टिकवून ठेवू शकल्या.

मग लेई जून यांनी स्थापन केलेली शाओमी आली, जिने आपला रेडमी स्मार्टफोन ७९९ आरएमबी या धक्कादायक कमी किमतीत बाजारात आणला. या कंपनीने हुआकियांगबेईच्या शानझाई फोन्सच्या ताब्यात असलेला बहुतांश बाजार झपाट्याने काबीज केला, ज्यामुळे या उद्योगाला जबरदस्त धक्का बसला आणि तो प्रभावीपणे अतिदक्षता विभागात दाखल झाला. हुआकियांगबेईच्या शानझाई फोन व्यवसायापुढे फक्त काही पर्याय उरले होते: दुसरीकडे स्थलांतर करणे, स्वतःला अद्ययावत करून रूपांतरित करणे, किंवा बाजाराच्या प्रवाहात पूर्णपणे वाहून जाणे.


५. “हुआकियांगबेई शानझाई फोन्स”ची ग्रे परिसंस्था

हुआकियांगबेईने नेहमीच एक प्रकारचा वारसा हक्काने मिळालेला “शानझाई डीएनए” जपला आहे. त्याच्या सुरुवातीच्या काळात, एसईजी इलेक्ट्रॉनिक्स मार्केटमध्ये प्रामुख्याने असेंबल्ड कॉम्प्युटर्स आणि पेरिफेरल उत्पादने विकली जात असत, आणि त्यातील घटकांचा एक मोठा भाग एकतर शानझाई (थर्ड-पार्टी) किंवा रिफर्बिश्ड पार्ट्सचा असे. या उद्योगातील लोकांनी तर शानझाई कॉम्प्युटर्सना एक विशिष्ट नाव दिले होते—ते त्यांना “कम्पॅटिबल मशीन्स” म्हणत असत.

असे म्हटले जाते की, हेडी कॉम्प्युटर ब्रँडच्या संस्थापकाने हुआकियांगबेईमध्ये ही सुसंगत यंत्रे विकून आपला व्यवसाय सुरू केला. असेही म्हटले जाते की, हासी कॉम्प्युटरचे संस्थापक, वू हायजून यांनीही त्याच परिसरात हार्ड ड्राइव्हचा व्यापार करून आपल्या व्यवसायाची सुरुवात केली. त्या वेळी, शानझाई कॉम्प्युटर बाजारपेठ प्रामुख्याने गिगाबाइट, एसर आणि आसुस यांसारख्या ब्रँड्सच्या पुनर्नवीकृत मदरबोर्ड, सॅमसंग आणि किंगस्टनचे सेकंड-हँड मेमरी मॉड्यूल्स आणि सीगेटच्या हार्ड ड्राइव्हभोवती फिरत होती. या कमी किमतीच्या पण कार्यक्षम संयोजनांमुळे हा व्यवसाय अत्यंत सक्रिय झाला आणि हळूहळू हुआकियांगबेईमध्ये केंद्रित असलेली आणि पर्ल रिव्हर डेल्टामध्ये पसरलेली एक छुपी परिसंस्था (ग्रे इकोसिस्टम) तयार झाली.

शांझाई मोबाईल फोनच्या सुरुवातीच्या काळात, पूरक उद्योग तुलनेने मर्यादित होते. तथापि, स्मार्टफोनच्या उदयानंतर, ही परिसंस्था झपाट्याने विस्तारली. आयफोनसारखे सुरुवातीचे स्मार्टफोन नाजूक होते आणि त्यांची बॅटरी लवकर संपत असे, ज्यामुळे संरक्षक कव्हर आणि पॉवर बँक यांसारख्या सहाय्यक उद्योगांची वेगाने वाढ झाली. त्याच वेळी, चार्जिंग चिप्स आणि संबंधित घटक विकसित करणाऱ्या कंपन्याही उदयास आल्या.

जसजसे स्मार्टफोन अधिक शक्तिशाली होत गेले आणि मोबाईल ॲप्लिकेशन्सची (ॲप्सची) लोकप्रियता प्रचंड वाढली, तसतशी पूरक उत्पादनांची परिसंस्था विस्तारत गेली. चार्जिंग केबल्स, फोन स्ट्रॅप्स आणि सजावटीच्या वस्तू यांसारख्या ॲक्सेसरीजभोवती एक संपूर्ण व्यावसायिक चक्र तयार झाले आणि हे बूथ प्रचंड फायदेशीर ठरले.

२०१३ मध्ये, मी लोंगहुआ येथील फॉक्सकॉनजवळ एक हाँगकाँग-शैलीतील चहाचे रेस्टॉरंट चालवत असताना—चीनभर मॅकडोनाल्डच्या साखळी मॉडेलचा वापर करून हाँगकाँग-शैलीतील मिल्क टीचा विस्तार करण्याचा प्रयत्न करत असताना—माझ्या लक्षात आले की फॉक्सकॉनचे काही कर्मचारी गुपचूपपणे काही असामान्य गोष्टींमध्ये गुंतले होते.

त्यांची कार्यपद्धती साधारणपणे अशी होती: रात्रीच्या पाळीत, प्रायोगिक उत्पादनात गुंतलेले कर्मचारी गुपचूप ॲपल उपकरणांचे नमुने (प्रोटोटाइप) बाहेर नेत असत. बाहेर थांबलेले त्यांचे साथीदार ते गोळा करून, साच्यात बनवण्यासाठी, प्रतिकृती तयार करण्यासाठी आणि पॅरामीटर्सची प्रतिकृती बनवण्यासाठी जवळच्या उत्पादकांकडे त्वरीत सोपवत असत, आणि सकाळची पाळी बदलण्यापूर्वी ते नमुने परत आणत असत. यामुळे, नवीन आयफोन बाजारात आल्याच्या अवघ्या काही दिवसांतच, हुआकियांगबेई त्याच मॉडेलच्या शानझाई आवृत्त्या, सोबत जुळणाऱ्या ॲक्सेसरीजच्या संपूर्ण संचासह, तयार करू शकत असे.

शांझाई फोन मदरबोर्डसारख्या मुख्य घटकांचा व्यापार, त्यांच्या उच्च मूल्यामुळे आणि जास्त जोखमीमुळे, अधिक गुप्तपणे आणि फिरत्या पद्धतीने केला जात असे. या साखळीमागे अनेकदा एक प्रमुख 'अंडरवर्ल्ड बिग बॉस' असे, जो मध्यस्थ म्हणून काम करत असे. तो संबंधांची जुळवाजुळव करणे, संसाधनांवर नियंत्रण ठेवणे आणि नफ्याचे प्रमाण सुरक्षित ठेवण्यासाठी किमती स्थिर करणे, तसेच सहभागींची सुरक्षितता सुनिश्चित करणे ही कामे करत असे. धोका कमी करण्यासाठी साखळीतील प्रत्येक दुवा सामान्यतः एकाच व्यक्तीशी संपर्क ठेवत असे.
हे मदरबोर्ड अनेकदा जेएसी (JAC) किंवा जिनबेई (Jinbei) मिनीबससारख्या व्हॅनमधून वाहून नेले जात असत, ज्या हुआकियांगबेईच्या प्रमुख मोबाईल फोन बाजारांमध्ये सतत फिरत असत. व्यवहार वाहनामध्येच किंवा सौदा ठरल्यावर वाहन जवळ थांबल्यावर पूर्ण केले जात असत.

एसएमटी असेंब्ली फॅक्टरी चालवणाऱ्या माझ्या एका मित्राने मला एकदा सांगितले की, शानझाई फोनच्या सुवर्णकाळात, तो प्रक्रिया करत असलेल्या प्रत्येक मदरबोर्डमधून त्याला सुमारे १५ आरएमबीचा निव्वळ नफा मिळत असे. त्याची फॅक्टरी दररोज सुमारे १०,००० युनिट्सचे उत्पादन करू शकत होती, ज्यामुळे त्याला दररोज सुमारे १,५०,००० आरएमबी मिळत असत. जेव्हा ही रक्कम जमा व्हायची, तेव्हा त्याला कर्तृत्वाची एक अफाट भावना यायची, जणू काही तो आपल्या गावाचा अभिमान बनला आहे. ही परिस्थिती अनेक महिने टिकली. नंतर, जसजसा पैसा खूप लवकर जमा होऊ लागला, तसतशी त्याला ही चिंता वाटू लागली की तो हा पैसा 'टिकवून ठेवू शकेल की नाही', आणि अखेरीस त्याने या उद्योगातून पूर्णपणे बाहेर पडण्याचा विचार केला.


'द नॉकआउट' या चीनी टीव्ही मालिकेत, गाओ किकियांग म्हणतो, "वादळ जेवढे मोठे, तेवढा मासा महाग." हुआकियांगबेईच्या पुरवठा साखळी परिसंस्थेवर केंद्रित असलेल्या शानझाई फोन उद्योगाच्या बाबतीतही हेच खरे ठरले. ज्यांनी लवकर प्रवेश केला आणि बाजाराची वेळ अचूक साधली, ते श्रीमंत झाले आणि त्यांनी असंख्य लक्षाधीश व अब्जाधीश निर्माण केले. तथापि, इतरांना विनाशकारी अपयश आले — चेन जिनलिंगप्रमाणे काहींनी आपला व्यवसाय आणि कुटुंब दोन्ही गमावले; काहींना प्रतिस्पर्धकांनी खोट्या आरोपांमध्ये अडकवले किंवा त्यांचे नुकसान केले आणि अखेरीस ते तुरुंगात "शिवणकाम" करत बसले, जसे की एकेकाळी ZTE मधून आलेला झांग आडनावाचा एक मोबाईल फोन उद्योजक.
नफ्याच्या मागे धावत अधिकाधिक लोक या उद्योगात येऊ लागल्याने, पद्धती अधिकाधिक क्रूर बनल्या आणि वास्तव अधिक कठोर झाले. पुरवठ्यावर मक्तेदारी मिळवण्यासाठी, खरेदीदारांनी फेयांग शिदाई मार्केटमध्ये विशिष्ट मदरबोर्ड मॉडेल्सची खेप जप्त करण्याकरिता चाकू आणि बंदुकांनी सज्ज असलेल्या गुंडांना कामावर ठेवल्याच्याही कथा होत्या. दरम्यान, आधी उल्लेख केलेला माजी एसएमटी फॅक्टरीचा मालक आता आपला वेळ मासेमारीच्या सहली, सूर्यप्रकाश आणि आपल्या तरुण प्रेयसीसोबतच्या भ्रमंतीचे फोटो वीचॅट मोमेंट्सवर पोस्ट करण्यात घालवतो.

हुआकियांगबेईच्या शानझाई फोन उद्योगामागे केवळ छुपे खेळाडूच नव्हे, तर प्रमुख मुख्य प्रवाहातील तंत्रज्ञान कंपन्यांचाही हात होता. सुमारे २००६ साली, मीडियाटेक आणि स्प्रेडट्रम कम्युनिकेशन्सने हुआकियांगबेईमध्ये शानझाई मोबाईल फोनसाठी टर्नकी सोल्यूशन्स सादर केले. त्याच वेळी, गॅलेक्सीकोर (CMOS इमेज सेन्सर्ससह), आरडीए मायक्रोइलेक्ट्रॉनिक्स (RF आणि डिजिटल प्रोसेसिंग फंक्शन्स एकत्रित करणारी RDA5800 चिपसह), तसेच टेलिजेंट सिस्टीम्स आणि फोकलटेक यांसारख्या पुरवठादारांनी हुआकियांगबेईमार्फत मोठ्या प्रमाणात उत्पादने पाठवली.

२०१३ मध्ये, मॅक्ससेन्डने एक कमी-ऊर्जेचे जीपीएस एलएनए सोल्यूशन विकसित केले, ज्याची सॅमसंगच्या अधिकृत पुरवठा साखळीत दाखल होण्यापूर्वी हुआकियांगबेईमधील अनेक शानझाई स्मार्टफोन्समध्ये प्रथम चाचणी आणि पडताळणी करण्यात आली. अनेक प्रकारे, हुआकियांगबेईच्या शानझाई परिसंस्थेने चीनच्या इलेक्ट्रॉनिक्स उद्योगाच्या वाढीस चालना देण्यास आणि गती देण्यासही मदत केली.

अर्थातच, शानझाई फोनच्या व्यवसायात गुंतलेल्या प्रत्येकानेच पैसे कमावले नाहीत. हुआकियांग दक्षिण रस्त्यावरील 'हाँगफू चाओशान रेस्टॉरंट'च्या मालकाने आपले रेस्टॉरंट विकून, घटत चाललेल्या शानझाई फोनच्या बाजारात सर्व काही गुंतवले, पण शेवटी त्याला सर्व काही गमवावे लागले. मला अजूनही त्यांच्या टोफूच्या आवरणासोबतच्या शिजवलेल्या बीफ ब्रिस्केट हॉटपॉटची उत्कृष्ट चव आणि सिगारेट देताना मालकाचे ते प्रेमळ हास्य आठवते.

एके काळी ‘हुआकियांगबेई शानझाई फोन्सचा राजकुमार’ असे टोपणनाव असलेल्या चेन जिनलिंगने, प्रचंड प्रमाणात मालाचा साठा करून सर्वाधिक विकल्या जाणाऱ्या फोन मॉडेलवर मक्तेदारी मिळवण्याचा प्रयत्न केला. त्याचा आर्थिक ओघ ठप्प झाल्यावर, त्याचे कुटुंब विस्कळीत झाले आणि त्याची मानसिक स्थिती खालावली. आज तो अनेकदा हुआकियांगबेई परिसरात विनाकारण भटकताना दिसतो.

किंगहेल्म आणि स्ल्कोरचे साँग शिकियांग लवकरच 'हुआकियांगबेईवरील संशोधन: "शानझाई फोन्स" (भाग ३)' प्रकाशित करणार आहेत — संपर्कात रहा!


लेखक परिचय

श्री. साँग हे चायनीज इन्स्टिट्यूट ऑफ इलेक्ट्रॉनिक्सचे लोकप्रिय विज्ञान व्याख्याता, चायना असोसिएशन फॉर सायन्स अँड टेक्नॉलॉजीच्या इलेक्ट्रॉनिक इन्फॉर्मेशन एक्सपर्ट डेटाबेसचे सदस्य, विज्ञान स्तंभलेखक आणि हुआकियांगबेईच्या व्यावसायिक परिसंस्थेचे सुप्रसिद्ध संशोधक आहेत.

तो ज्या कंपन्यांमध्ये गुंतवणूक करतो आणि चालवतो, त्यांमध्ये शेन्झेन स्लकोर सेमीकंडक्टर कंपनी लिमिटेड आणि शेन्झेन किंगहेल्म इलेक्ट्रॉनिक्स कंपनी लिमिटेड यांचा समावेश आहे.SLKORआणि “किंगहेल्म” यांनी आंतरराष्ट्रीय बाजारपेठांमध्ये आधीच ओळख आणि प्रतिष्ठा मिळवली आहे.
“किंगहेल्म कनेक्ट्स द वर्ल्ड” या ब्रँड घोषवाक्याखाली, किंगहेल्म इलेक्ट्रॉनिक्सने बेईडू/जीपीएस नेव्हिगेशन पोझिशनिंग अँटेनाच्या विकासाने सुरुवात केली. तेव्हापासून कंपनीने मायक्रोवेव्ह अँटेना, आरएफ केबल असेंब्ली आणि इलेक्ट्रिकल सिग्नल कनेक्टर्समध्ये विस्तार केला असून, ‘इंटरनेट ऑफ एव्हरीथिंग’ आणि ‘इंटेलिजेंट कनेक्टिव्हिटी’च्या युगाला सक्रियपणे स्वीकारले आहे.

दरम्यान, स्ल्कोर डायोड, ट्रान्झिस्टर, मॉसफेट आणि आयजीबीटी यांसारख्या सेमीकंडक्टर उपकरणांच्या, तसेच सेन्सर आणि संबंधित पॉवर उपकरणांच्या विकासावर लक्ष केंद्रित करते. एकत्रितपणे, या उत्पादन श्रेणी जगभरातील ३०,००० हून अधिक ग्राहकांना औद्योगिक आणि ग्राहक इलेक्ट्रॉनिक्स अनुप्रयोगांमध्ये घटक आणि सहाय्यक तांत्रिक उपाय दोन्ही प्रदान करतात.


हुआकियांगबेईचे प्रतिनिधी व्यक्तिमत्व श्री. साँग हे केवळ शेन्झेन किंगहेल्म इलेक्ट्रॉनिक्स कं, लि. आणि शेन्झेन स्लकोर सेमीकंडक्टर कं, लि. या दोन उच्च-तंत्रज्ञान कंपन्यांची यशस्वीपणे स्थापना करणारे उद्योजकच नाहीत, तर ते हुआकियांगबेईचे दीर्घकाळचे स्वतंत्र संशोधक आणि सांस्कृतिक निरीक्षक देखील आहेत.

दशकाहून अधिक काळ, त्यांनी लोककला अभ्यासकाच्या दृष्टिकोनातून हुआकियांगबेईच्या उत्क्रांती आणि परिवर्तनाचा सातत्याने मागोवा घेतला आहे व अभ्यास केला आहे. एक विचारवंत आणि सांस्कृतिक संवादक म्हणून, त्यांनी हुआकियांगबेईच्या व्यापारी संस्कृतीचे विश्लेषण करून तिला नवीन आकार देण्याचे काम केले आहे, ज्याचा उद्देश जगाला ही अद्वितीय औद्योगिक परिसंस्था अधिक चांगल्या प्रकारे समजावून देणे आणि त्याच वेळी “किंगहेल्म” व “च्या जागतिक उपस्थितीला प्रोत्साहन देणे हा आहे.”SLKOR"ब्रँड्स."

‘हुआकियांगबेई स्पिरिट’ आणि ‘हुआकियांगबेई कल्चर’ या संकल्पनांना पद्धतशीरपणे परिभाषित करून त्यांचा प्रचार करणाऱ्या पहिल्या व्यक्तींपैकी ते एक होते. एक सांस्कृतिक अभ्यासक म्हणून, त्यांनी हुआकियांगबेईच्या उत्स्फूर्त उद्योजकतेच्या पद्धतींना एका संरचित सैद्धांतिक चौकटीत संघटित केले. त्यांनी सांस्कृतिक सारांशाला चार प्रमुख मूल्यांमध्ये परिष्कृत केले: जोखीम पत्करण्याचे धाडस, नवोन्मेष, लवचिकता आणि व्यवहार्यता.
त्यांनी हुआकियांगबेईच्या औद्योगिक उन्नतीच्या मार्गाचा “अनुकरण — सुधारणा — नवोन्मेष” असा सारांश मांडला आणि असे प्रतिपादन केले की हुआकियांगबेईमधील प्रत्येक “वन-मीटर काउंटर” हे मूलतः “नवोन्मेषाचे एकक” असून ते उद्योजकतेच्या भावनेची एक सूक्ष्म अभिव्यक्ती आहे. लहान आणि सूक्ष्म व्यापाऱ्यांना आर्थिक व्यवस्थेच्या सक्रिय “केशिका” म्हणून त्यांचे महत्त्व ओळखून, त्यांनी संपूर्ण परिसंस्थेच्या नवोन्मेषाच्या चैतन्याला चालना देण्यास मदत केली.

याव्यतिरिक्त, त्यांनी हुआकियांगबेईच्या अस्तित्वाचे तर्कशास्त्र मांडले: “हलकी मालमत्ता, जलद पुनरावृत्ती, उच्च रूपांतरण आणि माहिती-चालित कार्यप्रणाली,” आणि हुआकियांगबेईला “पुरवठा साखळीचे भांडार” मानण्याचा सिद्धांत कल्पकतेने सादर केला. हा सिद्धांत स्पष्ट करतो की, हुआकियांगबेई उत्पादन क्षमतेचे नियमन करण्यासाठी, पुरवठा आणि मागणीचा कार्यक्षमतेने मेळ घालण्यासाठी, आणि प्रणालीगत औद्योगिक धोके कमी करण्यासाठी साठ्याचा (इन्व्हेंटरीचा) बफर म्हणून कसा वापर करते. ही संकल्पना सुधारणा आणि खुल्या धोरणानंतर चीनच्या इलेक्ट्रॉनिक्स उद्योगाच्या जलद विकासाचा अभ्यास करण्यासाठीच्या पायाभूत चौकटींपैकी एक बनली आहे.

त्यांच्या नेतृत्वाखाली, किंगहेल्म इलेक्ट्रॉनिक्सने बेईडू/जीपीएस नेव्हिगेशन अँटेना तंत्रज्ञानामध्ये सखोलपणे काम केले आहे आणि चीनच्या स्वतंत्र नेव्हिगेशन व पोझिशनिंग प्रणालींच्या विकासात योगदान दिले आहे. स्लकोर सेमीकंडक्टर सिलिकॉन कार्बाइड पॉवर डिव्हाइसेसवर लक्ष केंद्रित करते आणि नवीन ऊर्जा वाहने व फोटोव्होल्टाइक्स यांसारख्या क्षेत्रांमध्ये वेगाने विस्तार करत आहे. एकत्रितपणे, हे दोन्ही ब्रँड्स जगभरातील ३०,००० हून अधिक ग्राहकांना सेवा देतात आणि जागतिक स्तरावर विस्तारणाऱ्या चिनी बुद्धिमान उत्पादनाचे प्रतिनिधी प्रतीक बनले आहेत.
याव्यतिरिक्त, किंगहेल्म आणि स्लकोरच्या अधिकृत चीनी आणि इंग्रजी वेबसाइट्सनी “इलेक्ट्रॉनिक्स उत्पादन उद्योगातील १०० उत्कृष्ट उद्योजकांच्या मुलाखती” हा स्तंभ सुरू केला आहे, जो चीनी सेमीकंडक्टर आणि इलेक्ट्रॉनिक घटक ब्रँड्सना जागतिक बाजारपेठेत प्रोत्साहन देतो आणि हुआकियांगबेई-उगम असलेल्या उद्योगांना आंतरराष्ट्रीय स्पर्धेत सहभागी होण्यासाठी प्रोत्साहित करतो.


श्री. साँग हे इलेक्ट्रॉनिक माहिती क्षेत्रातील विज्ञान प्रसाराचे व्याख्याते आणि या उद्योगातील एक स्तंभलेखक आहेत. विविध ऑनलाइन माध्यमांद्वारे, ते हुआकियांगबेईच्या परिवर्तनाची आणि उन्नतीची कहाणी जागतिक प्रेक्षकांसमोर मांडणारे लेख प्रकाशित करतात.

त्यांचे हुआकियांगबेईवरील संशोधनपर लेख, ज्यात “हुआकियांगबेईवरील संशोधन,” “हुआकियांगबेईचे परिवर्तन आणि विकास,” आणि “हुआकियांगबेईवरील ब्लूमबर्गच्या अहवालाचे खंडन” यांचा समावेश आहे, ते पीपल्स डेली ऑनलाइन ॲप, शिन्हुआ न्यूज एजन्सी, असोसिएटेड प्रेस आणि याहू न्यूज यांसारख्या प्रमुख माध्यम मंचांद्वारे मोठ्या प्रमाणावर पुनर्प्रकाशित केले गेले आहेत.

या प्रकाशनांच्या माध्यमातून, हुआकियांगबेईने आपली पूर्वीची ‘शानझाई वितरण केंद्र’ ही प्रतिमा यशस्वीपणे बदलून ‘जागतिक हार्डवेअर नवोपक्रमाचा स्रोत’ अशी नवीन ओळख निर्माण केली आहे. श्री. साँग यांनी हुआकियांगबेईच्या प्रतिमेचे निवेदक आणि आंतरराष्ट्रीय संवादक अशा दोन्ही भूमिकांमध्ये सक्रिय योगदान दिले आहे, ज्यामुळे कंपनीची जागतिक प्रतिष्ठा आणि ओळख सुधारण्यास मदत झाली आहे.